meallamatia.blogspot.gr

meallamatia.blogspot.gr

Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

ΠΟΥ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ ΑΥΤΗ Η ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ;


Του Δημήτρη Κωνσταντάρα

Τη στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές,  παραμονή της επετείου του Πολυτεχνείου του 2017, στις 10.30 το πρωί, δεν μπορώ να ξέρω πώς θα εξελιχθεί η κατάληψη του πολύπαθου Ανώτατου Ιδρύματος από τους «μπαχαλάκηδες» / αντιεξουσιαστές κι ούτε που ξέρω ποιους άλλους και η απόφασή τους να ματαιώσουν ( προς Θεού, όχι να «ακυρώσουν» όπως το είδα γραμμένο επιπόλαια ΚΑΙ σε εφημερίδες) τον παραδοσιακό εορτασμό.

Κακώς διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους όσοι διαμαρτύρονται για την απουσία Κράτους, την αδυναμία επέμβασης, την απραξία, την αδυναμία αλλαγής τετελεσμένων γεγονότων που επιβάλλουν ακταίες μειοψηφίες. Έχουν περάσει 44 χρόνια από το Νοέμβρη του 1973 και οι περισσότεροι – αν όχι όλοι- που ταμπουρώθηκαν στο Πολυτεχνείο και επιδιώκουν να πλαστογραφήσουν τη σύγχρονη Ελληνική ιστορία , όχι δεν τα έζησαν τα τραγικά γεγονότα αλλά δεν είχαν καν γεννηθεί. Δεν ξέρουν για τι μιλάμε. Δεν είδαν, δεν άκουσαν, δεν «μύρισαν» και δεν θέλησαν να μάθουν.

Αλλά το Πολυτεχνείο και η γύρω περιοχή είναι ένα ξέφραγο αμπέλι, παραδομένο στα γούστα, τις ακρότητες και την επιπολαιότητα κάποιων «ολίγων» εδώ και πάρα πολλά χρόνια.  Η Ημέρα του Πολυτεχνείου έχει επιχειρηθεί σχεδόν από την αρχή να δυσφημιστεί και οι γιορταστικές εκδηλώσεις μνήμης έχει επιχειρηθεί να  καταργηθούν, να διαγραφούν από τη μνήμη μας και να εξαφανιστούν από τον ιστορικό χάρτη σχεδόν από την αρχή με διάφορες δικαιολογίες και αιτιολογίες που ανάγονται σε πολιτικούς σχεδιασμούς και πολιτικάντικους στόχους απαξίωσης συμβόλων όπως δεν έχει γίνει σε κανένα άλλο ιστορικό γεγονός, όσο διχαστικό, όσο τεκμηριωμένο ή ατεκμηρίωτο, όσο  διχαστικό κι αν ήταν.

Οι δυό –τρείς τελευταίες κυβερνήσεις έδειξαν μια πιο αποφασιστική τάση να περιθωριοποιήσουν τον εορτασμό της Ημέρας του Πολυτεχνείου και σιγά-σιγά, άρχισαν να «παραδίδουν» το χώρο του συμβολισμού ενός πολυδιεκδικούμενου  αντιδικτατορικού αγώνα ενός λαού στα χέρια μιας περίεργης ομάδας από «φράξιες» που η κάθε μία είχε – και έχει- τους δικούς της στόχους, τη δική της λογική και τα δικά της επιχειρήματα. Το επίσημο Κράτος, η Πολιτεία, η εκάστοτε κυβέρνηση διαπίστωσε ότι δεν ήθελε να προσπαθήσει να «τα βγάλει πέρα» με τους εκάστοτε «μπαχαλάκηδες» και με την συμπεριφορά της, συνέβαλε στην παραχάραξη των ιστορικών γεγονότων. Η τελευταία – η σημερινή- κυβέρνηση το παράκανε. Και ζούμε τώρα τα αποτελέσματα ενός κακού, εμφανούς και πρόχειρου σχεδιασμού που οδηγεί το Νοέμβρη του 1973, τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και τις ιστορικές μνήμες στη λήθη.

Διαφωνώ κάθετα. Μπορεί να ΜΗΝ ΗΜΟΥΝ μέσα στο Πολυτεχνείο το Νοέμβρη του 1973, μπορεί να μην ήμουν – από μικροαστικό φόβο- ενεργός αντιστασιακός αλλά ποτέ μου δεν συντάχθηκα με την 21η Απριλίου και τις διάφορες  «προδοσίες» που αναμφισβήτητα συνέβησαν αλλά έζησα από κοντά όλα τα γεγονότα. Έξω απ΄ το Πολυτεχνείο, στα Εξάρχεια, στους Δρόμους, στο Πανεπιστήμιο, στην εφημερίδα όπου είχα αρχίσει να εργάζομαι ( δεν έχει σημασία σε ποια, όλες τα ΙΔΙΑ έγραφαν) και την ελεγχόμενη δημοσιογραφία τη  γλυτώσαμε – όσο ήταν δυνατόν- μόνο όσοι είχαμε ειδίκευση το Διεθνές Ρεπορτάζ, το λεγόμενο «Εξωτερικό Δελτίο» που μας εφοδίαζε καθημερινά με πληθώρα διεθνών γεγονότων όπως ο πόλεμος στο Βιετνάμ, ο Νίξον, το Σκάιλαμπ, η μαζική είσοδος ευρωπαικών κρατών  στην ΕΟΚ, η Χιλή  και η ανατροπή του Αλλιέντε από τον Πινοσέτ, η επιστροφή του Περόν στην Αργεντινή, ο «Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ» στη Μέση Ανατολή, τα διαστημικά προγράμματα «Πάιονιρ» των ΗΠΑ και «Σογιούζ» της Σοβ. Ένωσης.

Δεν ξέρω πού θα οδηγήσει αυτή η προσπάθεια – με την ανοχή του Κράτους- για παραχάραξη της ιστορίας. Αλλά η γενιά μου, αυτή η γενιά που σήμερα έχει «ασπρίσει» και έχει διαγράψει το μεγαλύτερο κομμάτι του κύκλου της και οδηγείται με τη βία στην «έξοδο» δεν σκοπεύει να παραιτηθεί. Κι εμείς μπορεί να μην έχουμε καλάσνικωφ, μολότοφ και 45ντάρια, έχουμε όμως ψυχή, καρδιά και μνήμη.

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ "ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ";



Του Δημήτρη Κωνσταντάρα

Επειδή πολλοί μιλάνε, γράφουν,  μιλάνε, κουτσομπολεύουν, μεταδίδουν αλλά και σχεδιάζουν προγράμματα στην τηλεόραση, αισθάνομαι την ανάγκη να διευκρινίσω – διότι δεν ξέρουν όλοι ούτε είναι υποχρεωμένοι να ξέρουν- ότι δούλεψα στην τηλεόραση : Από το 1976 ως το 1994 στην ΕΡΤ, στις ειδήσεις, τα αθλητικά, τις εκπομπές και την παραγωγή, ενδιαμέσως από τον Αύγουστο του 1989 ως το Μάιο του 1990 στη δημιουργία του MEGA, επέστρεψα στην ΕΡΤ τον Ιούνιο του 1990, πήγα για δυο χρόνια στο New Channel, επέστρεψα και πάλι στην ΕΡΤ, απολύθηκα χωρίς αποζημίωση επειδή δούλευα στον ΑΘΗΝΑ 9.84 το 1994, πήγα τρία χρόνια στο FilmNet, δούλεψα το 1999 στο Seven X  και μετά ένα χρόνο στο Tempo, έφτιαξα το 2001 το Κανάλι 10 και μετά τη βουλευτική μου θητεία, δούλεψα δυο χρόνια στο  ART.  Κάτι πρέπει να ξέρω κι εγώ.

Αυτή τη στιγμή, δεν δουλεύω πουθενά. Βλέπω, παρακολουθώ, διαβάζω. Και ενώ πονάει η ψυχή μου βλέποντας να εξαπλώνεται το «φαινόμενο» των fakeNews,  δεν το φοβάμαι γιατί το ψέμα έχει κοντά ποδάρια και γρήγορα αποκαλύπτεται χωρίς –δυστυχώς- οι βαρύτατα ένοχοι να  αποκαλύπτονται και να τιμωρούνται, κάτι που προδίδει ευρύτερη «συνεργασία».

Περισσότερο φοβάμαι την junk tv, την «σκουπιδοτηλεόραση» που ανθεί και διαμορφώνει  γενιές, συνειδήσεις, ατμόσφαιρα και κλίμα.  Την έχουμε συνηθίσει, τη βλέπουμε, χαζεύουμε γιατί δεν έχει και τίποτε άλλο, χασκογελάμε και αδύναμοι να κάνουμε ο,τιδήποτε, ψάχνουμε κάποια παλιά  ταινία που τουλάχιστον ΔΕΝ θα  μας καταστρέφει εντελώς την αισθητική και την ψυχολογία μας. Τι κάναμε παλιότερα, όταν δεν είχαμε συνδρομητικά κανάλια , ούτε 20-30 υποτιθέμενες «επιλογές» στο τηλεκοντρόλ;  Την κλείναμε. Σήμερα, αναζητούμε την απλή «κανονικότητα».  Δεν δίνω παραδείγματα για να μη …χαρακτηριστώ. Αλλά χρειαζόμαστε όλες τις ειδήσεις, χωρίς συμφέροντα, παράπλευρες επιδιώξεις και στρεβλώσεις.  Θα κάνουμε «κουμάντο» εμείς.

Και τι σημαίνει junk tv αν κάποιος δεν ξέρει; Ρίχνω μια ματιά στην «ειδησεογραφία» και θεματογραφία  της ημέρας. Εκτός από τα 3-4 «θανατερά» και «αιματηρά» θέματα, βλέπεις και ακούς, με όλη τη συμπάθεια, ενδεχομένως και το σεβασμό,  στα πρόσωπα που «πρωταγωνιστούν» - τις περισσότερες φορές χωρίς καν να το θέλουν- τις εξελίξεις:

Κωνσταντίνος Βασάλος – Ευρυδίκη Βαλαβάνη: Είναι ζευγάρι αλλά κρύβουν τον έρωτά τους!
Δέσποινα Βανδή – Ντέμης Νικολαΐδης: Δείτε την πολυτελή μεζονέτα που «άνοιξαν» οι ληστές στη Βούλα.
Βάσω Λασκαράκη: Η σέξι φωτογράφισή της μετά τον χωρισμό
Nomads: Η Ειρήνη Ζάχου ξεσκέπασε την αλήθεια για τον Γιώργο Μαυρίδη!
Σεξ και κολπίτιδα: Τι πρέπει να γνωρίζουν γυναίκες αλλά ΚΑΙ άντρες!
Εύα Λάσκαρη: Σέξι εμφάνιση μετά τον χωρισμό της!
Καίτη Γαρμπή: Η εντυπωσιακή τούρτα για τα 18α γενέθλια του γιού της.
Μας «κόλασε» το σταυροπόδι Ελληνίδας τραγουδίστριας .
Ο Άδωνις "τα κατάφερε"! Έτρεξε στον Μαραθώνιο κι έσπασε το προσωπικό του ρεκόρ στα 10 χιλιόμετρα.
Ήβη Αδάμου – Μιχάλης Κουϊνέλης: Σπάνια βραδινή έξοδος μετά από καιρό!
Σμαράγδα Καρύδη: Μιλάει πρώτη φορά για την αγοραφοβία της.
Κατερίνα Καινούργιου: Η πρεμιέρα που επέλεξε για το βράδυ της Παρασκευής με τις φίλες της!
Αυτή η νέα τάση στο σεξ είναι πιο δημοφιλής στα ζευγάρια από ποτέ στο παρελθόν…
Σοκάρουν οι φωτογραφίες ηθοποιού της «Παρθένας Ζωής» του Αντ1
Και νέα έξοδος του Βασίλη Κικίλια με τη Τζέννυ Μπαλατσινού
Μαρία Καρλάκη: Το ταξίδι στην Αμερική και η συνάντηση έκπληξη στο Μαϊάμι.

Κι άλλα….. κι άλλα…. κι άλλα…..

Η καθημερινότητά μας έχει γίνει μια απέραντη χαβούζα. Και δυστυχώς, είναι τα  ΜΜΕ  που αποτελούν το κυριότερο  «εργαλείο εθισμού».